Jannetje Aaltje Davids-Kooij (Jannie) 25 december 1926 – † 20 november 2015

Nieuwe Niedorp:
uitvaart_ma

Related MOVIE -40-jaar-huwelijk-pa-en-ma-15-augustus-1991
https://willemd.wordpress.com/2015/08/15/40-jaar-huwelijk-pa-en-ma-15-augustus-1991/

Advertenties

One thought on “Jannetje Aaltje Davids-Kooij (Jannie) 25 december 1926 – † 20 november 2015

  1. Willem Davids schreef:

    “Mamma is overleden vrijdagmiddag om 5 uur.
    Zij hield op met ademhalen.

    Wij -Carla en ik- waren dat moment in haar appartement aan de Watersnip in Nieuwe Niedorp.
    Ze woonde daar zo’n anderhalf jaar.

    Ik kan het nog niet bevatten, nog niet.
    In de dagen daarvoor lieten gaandeweg allerlei lichaamsfuncties het afweten,
    Zoals ook de het vermogen om te praten.

    Dat was heel erg. Mamma wilde wat vertellen maar kon het niet.

    Nooit eerder had ik stilgestaan dat dat ook kon. Niet meer kunnen praten.

    De afgelopen anderhalf jaar kamen we regelmatig op bezoek. We vertelde bijvoorbeeld dat we de zolder hadden opgeruimd in het oude huis waar ik ben iopgegroeid en waar ze xo’n 45 jsaar heeft gewoondmrt pappa.
    Ik vertelde dat we een koffer hadden gevonden met een stickertje

    Op dat stickertje stond: Dit moeten jullie ongezien weggooien, Mamma.
    Ik vroeg mamma: voor wie dat stickertkje bedoeld was?
    Ze antwoorde Voor jullie de kinderen.
    Maar waarom plakte je zo’n stikkertje.?
    Er kwam een verhaal dat in de oorlog het gewoonte was geworden niets weg te gooien, ook geen tot op de draad versleten lakaens en kussenslopen, want dat zat in de koffer.
    Ik realiseeerde me toen dat we eigenlijk over de oorlog hebben gesproken en dat die koffer meer een oorlogsverhaal was dan een verhaal over versleten lakens.

    Het kan nooit meer

    Toen pappa en mamma veertig jaar waren getrouwd in maakten Jan Marja en ik film over Siem en Jannie
    De zus van mamma Tante Alie vertelde dat mamma vroeger heel vaak verliefd was en dat mannen verliefd waren op mamma.
    We hebben zo’n oude vlam opgezocht en hij was nog steeds wat verliefd “ We hebben het genoegelijk opgelost,want Siem was daar.
    Mamma leefde het leven.

    Mamma wilde ook leven;

    Mamma vergat nooit iets.
    Ze wist zich alles te herinneren wat je ooit vertelt had.
    Geen verjaardag werd overgeslagen.
    En wilde graag wat verjaarsgekd als kado geven.
    Toen wij deze zomer vertelde dat ik dat zou gaan beteden aan een lekker etentje in Amsterdam wilde ze eigenlijk wel mee.
    En of dat kon.
    Dat was een moeilijk onerwerp.
    Ik wilde niets kiever dat dat zou kunen.
    Ik wist dat het –gezien haar gesteldheid- nooit mee zou kunnen. Mar hoe zeg je dat.

    En erger: het kon niet meer.

    Straks is het kerst
    Mamma is 1e kerstdag jarig en dat wordt traditioneel thuis gevierd met een geweldig maaltijd met de familie en visite

    Ik zie mamma nog steeds. Kokkerellen in de keuken, Pappa als hulpje en alles moest perfect zjn.
    Na afloop hielp de hele familie de berg afwas weg te werken.
    Straks is het weer Kerst.
    1e kerstdag zal leeg zijn, zonder de huiselijk drukte.

    Ik kan het het nog steed niet bevatten.

    We hebben gelukkig veel gelachen, zelfs andere halve week terug toen mamma iets wilde vertellen en, maar niet mee kon praten.
    Ik maakte daar een grapje over en mamma moets er tenslotte ook oom lachen.
    We elkaar hand gepakt en en dat eindigde in armpje drukken.

    Wat kun je machteloos voelen.

    Op di zolder die vorig jaar opgeruimd vond ik ook een paar witte fietsmoffen van mamma voor warme handen op de fiets
    Ik heb ze deze week op mijn fiets gemonteerd.

    Met warme handen voel ik ook la fietsend aan de wamet van mamma

    Ik kan het gemis nog steeds niet bevatten.

    Ik ben zo trots op haar; hoe ze ons –kinderen- door onze jeugd heeft gesleept, haar zorgen over ons welzijn,
    En ook haar zorgen over haar eigen zorgen.

    Ik heb mamma vaak zien genieten van de grote drie:
    Wim Kan Fons Jansen en Toon Hermans.

    Toen ik eergisteren Toon Hermans opzette zag ik mamma genieten, meezingen en gelukkig zijn.
    Met die gedachte neem ik afscheid. Moet ik afscheid nemen.

    Lieve mam. Voor jou”

    –24 Rozen, Toon Hermans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s